Het is confronterend, maar ik ben wel graag duidelijk; wat gebeurt er met je gezondheid en gewicht als je niets doet?
2039 – Jij, 15 jaar later
Je zit aan tafel met een kop thee in je handen. Buiten hoor je je kleinkinderen lachen, rennen, spelen. Je glimlacht, maar diep vanbinnen knijpt er iets samen—je weet dat je straks weer moet zeggen: “Ga maar zonder mij.”
Je lichaam voelt zwaar. Je gewrichten protesteren bij elke stap. De trap op is een strijd, laat staan een bergwandeling zoals vroeger. Je knieën doen pijn, net als bij je vader.
Laatst zei de dokter: “U moet echt afvallen, anders is een operatie onvermijdelijk.”
Je weet dat hij gelijk heeft. Net zoals toen je 45 was en je jezelf voornam om écht iets te veranderen. Maar het leven kwam ertussen. Werk, stress, vermoeidheid—altijd een reden om morgen te beginnen.
En nu? Nu kijk je in de spiegel en zie je wat je altijd hoopte te vermijden. Net als je moeder ben je in de overgang flink aangekomen. Je hart is niet meer zo sterk. Je voelt het bij elke trap, bij elke diepe ademhaling, bij het moment dat je wéér moet toegeven dat een lange wandeling er niet meer in zit.
Dan komt je kleindochter naar binnen gerend: “Oma, ga je mee naar het park?”
Je keel knijpt samen.
“Nee lieverd, oma kan niet zo lang lopen.”
De teleurstelling in haar ogen snijdt dieper dan je had verwacht.
Had je 15 jaar geleden maar de keuze gemaakt om écht te veranderen. Had je maar begrepen dat wachten geen optie was. Dat elk uitstel je alleen maar verder weghield van het leven dat je wilde.
Maar nu? Nu voelt het te laat.
Karin - accountmanager